Zarabiaj na YouTube

June 6th, 2013

Jakiś czas temu został przez ten portal uruchomiony program partnerski. Można zarobić trochę grosza o ile nasze filmiki będą atrakcyjne i popularne. Program partnerski na tym portalu nie jest nowością, był on dostępny już od lat jednak tylko przez użytkowników z wybranych krajów. Najpopularniejsze filmiki notują po kilkaset tysięcy wyświetleń w ciągu kilku dni po premierze, zatem przystąpienie do programu mogłoby oznaczać niezłe wpływy. Do programu tego może się zgłosić każdy zarejestrowany użytkownik YouTube. Aby było to możliwe wystarczy tylko odwiedzić stronę internetową i wypełnić formularz rejestracyjny. Pamiętaj, że jako osoba umieszczająca film musisz mieć prawa autorskie do niego. Do programu nie mają szans przystąpić osoby z kopiami oryginalnych teledysków. Dzięki temu grono chętnych na zarobek zostaje ograniczone tylko do tych, którzy publikują swoje nagrania. Ale to nie wszystko, ponieważ osoba przystępująca do programu powinna tez wykazać się pewną popularnością i systematycznością w dodawaniu nowych materiałów. Ważna jest też historia konta i wszystko, co z tym związane. Wszelki kopie na koncie popularnych filmów mogą uniemożliwić udział w projekcie. Jeśli chodzi o reklamy to portal ten wyświetla ich kilka typów. Jedne są wyświetlane w trakcie oglądania filmu, inne na podstronie z filmem. Jeśli chodzi o same zarobki to jest je bardzo trudno oszacować, ponieważ w głównej mierze zależą one od popularności danej tematyki reklam i publikowanych materiałów. Partnerzy serwisu oprócz standardowych narzędzi mają też dostęp do specjalnych. Dzięki nim można lepiej kontrolować prawa autorskie jest to aplikacja, która swoich materiałów oraz zapewnić im lepszą promocję. Fajnym narzędziem jest CMS YouTube. Jest to aplikacja, która nam się przyda do masowego zgłaszania filmów. Jeśli myślałeś ze wystarczy przystąpić do programu i już będą na naszych filmach wyświetlane reklamy to grubo się mylisz. Filmy trzeba zgłaszać za pomaca specjalnego panelu, a jeśli masz ich spora ilość to będzie to dość pracochłonne. Dzięki wspomnianemu narzędziu wystarczy kilka kliknięć by dodawać nawet kilkaset filmów. Jednak podstawowym zadaniem tego oprogramowania jest wychwytywanie kopi twoich filmów. Dzięki specjalnej aplikacji program ten może automatycznie poszukiwać i rozpoznawać kopie twoich filmów. Aplikacja rozpozna nawet, jeśli wstawiony film był nagrany z monitora za pomocą kamery. Technologia ta jest między innymi wykorzystywana przez wydawnictwa muzyczne.

No Comments »

Logitech G9

June 6th, 2013

W opakowaniu razem z myszą znajdziemy płytę, nie ma na niej sterowników lecz elektroniczna instrukcja obsługi. Pierwszym czynnikiem na który zwrócimy uwagę to że producent odszedł od owalnego kształtu który był kontynuowany w poprzednich urządzeniach tej serii. Najnowszy model jest bardziej kanciasty, można powiedzieć że wręcz bardziej agresywny. Mamy też możliwość zamontowania dwóch nakładek, wymiana jest bardzo prosta wystarczy wcisnąć przycisk. Jena z nich jest plastikowa o chropowatej powierzchni, dzięki temu myszka nie ślizga się w dłoni. Po lewej stronie myszki znajdują się dwa przyciski, jednak nie ma tam wgłębienia na kciuk a można powiedzieć że znajduje się tam stopka. Jest to bardzo wygodne rozwiązanie. Dzięki zmianą obudowy możemy w łatwy sposób dostosować myszkę do wykonywanych aktualnie prac na komputerze. Mysz jak prawie każda posiada dwa standardowe przyciski i metalową rolkę z gumowym paskiem. Jej budowa pozwala na precyzyjne przewijanie. Nowością jest możliwość oprócz przewijania i ciskania jej, to że możemy pochylać rolkę na boki. Dzięki temu została zwiększona ilość funkcji. Jest też możliwość zmiany czułości mszy w locie. Posiada ona także wbudowany wyświetlacz LED dzięki któremu możemy sprawdzać jakiego aktualnie używamy trybu. Pod myszą znajduje się laserowy sensor i dwa przyciski, przy pomocy pierwszego z nich zmienimy tryb pracy rolki, za pomocą drugiego zmienimy profil ustawień. Rolkę możemy ustawić tak by można nią było przewijać płynnie lub skokowo. Ten drugi rodzaj przydaje się najczęściej podczas zmiany broni w grach komputerowych. Wszelkie ustawienia naszej myszy są zapisywane w pamięci którą ona posiada. Do przycisków możemy tez dopisać funkcje programów graficznych. Dzięki oprogramowaniu mamy możliwość przypisania dowolnej ilości opcji do każdego z przycisków znajdujących się na myszce. Mamy też dzięki oprogramowaniu możliwość zmiany koloru grzbietu myszy, czy też możemy wyregulować poziom skoku podczas wybierania czułości. W zestawie razem z myszą otrzymamy osiem dodatkowych odważników. W myszce znajdują sie cztery miejsca w których możemy je umieścić. Przewód zakończony jest wtyczką USB a do tego oplątany otuliną materiałowa która a zapobiegać plątaniu kabla. Długość przewodu w tym modelu ma 2m. Nie szukajmy modelu dla leworęcznych, w obecnym czasie mysz jest produkowana tylko dla praworęcznych.

No Comments »

Urodziny Gadu-Gadu

June 6th, 2013

W tym roku najpopularniejszy w naszym kraju komunikator obchodzi soje dziesiąte urodziny. Jest to niekwestionowany lider w tym segmencie na naszym rynku. Właściciele podają, że dziennie z tego komunikatora jest wysyłanych kilkaset milionów wiadomości. Do tego według rankingów aplikacja ta jest najpopularniejsza w sieci i jej pozycja wydaje się być niezagrożona. Oczywiście drugie miejsce zajmowane jest przez Skype, inne komunikatory odstają znacznie od czołówki. Jak doszło do tego ogromnego sukcesu. Przynajmniej raz w życiu każdy z nas słyszał o Łukaszu Foltynie. Prace nad komunikatorem odbywały się w 2000 roku i wtedy na rynku znajdował się tylko jeden komunikator darmowy o nazwie ICQ. Jednak komunikator ten w naszym kraju był mało znany. Gadu Gadu już w pierwszym dniu miało około 10 tysięcy użytkowników. Natomiast po roku było już ich ćwierć miliona. Twórca tego komunikatora sprzedał w nim wszystkie swe udziały w 2007 roku za kilkadziesiąt milionów złotych. Teraz aplikacja ta to nie tylko komunikator, bowiem powiązane są z nią liczne aplikacje i dodatki. Obecnie nad rozwojem gadu gadu czuwa już kilkuset programistów. Projekt ogarnął swym zasięgiem także Ukrainę i Rumunię. Za cel uznawane są przede wszystkim rynki wschodnie. Jednak na razie brak dużych sukcesów. Firma, jakość specjalnie nie wypowiada się o swoich planach, najbardziej chyba widać rozwój portalu GG. Ma on za zadanie rozszerzać możliwości komunikatora i rozwój Gadu Air, czyli sieci komórkowej. Na bieżąco są zgłaszane prze użytkowników uwagi i wiele z nich jest uwzględnianych przy nowych wersjach komunikatora. Komunikator ten ma oficjalnie zadebiutować na Mac i Linux. Obecnie na systemach rodziny Linux popularny jest inny komunikator Kadu. Właściwie to samo, co gadu-gadu gdyż działa on podobnie i służy do rozmawiania z użytkownika. Czy ktoś zastanawiał się kiedyś nad bezpieczeństwem tego komunikatora. Otóż sam komunikatory wydaje się być bardzo bezpieczny, ja w każdym razie nie słyszałem by za jego pośrednictwem dochodziło do rozprzestrzeniania się jakiś wirusów czy też do włamań do komputerów. Może chodzi o to, że jest to komunikator popularny tylko w naszym kraju i rzesze hakerów światowej sławy nawet nie wiedza o jego istnieniu. A może po prostu jest on tak skonstruowany, że byle, kto sobie z nim nie poradzi. Gdy chcemy ściągnąć z sieci aktualną wersję komunikatora to najlepiej zrobić to z oficjalnej strony, będzie to najbezpieczniejsze wyjście.

No Comments »

Kompresja bazująca na fraktalach

April 9th, 2013

Inną, coraz częściej ostatnio dyskutowaną, możliwością redukcji rozmiarów obrazów jest kompresja bazująca na fraktalach. Metody fraktalowe stosuje się zarówno do obrazów ruchomych jak i nieruchomych. Za ojców kompresji fraktalowej uznaje się amerykańskich profesorów matematyki Michaela F. Bransleya i Alana D. Sloana, którzy prace na ten temat publikują od polowy lat osiemdziesiątych. W popularnych komputerowych programach graficznych, obrazy tworzone są za pomocą prostych figur – punktów, linii, kwadratów, kół, elips itp. Profesjonalne programy udostępniają użytkownikowi obiekty trójwymiarowe, takie jak kule czy sześciany, oraz możliwość samodzielnego definiowania barw i cieni. Ten repertuar możliwości staje się niewystarczający gdy zaprezentowane mają być krajobrazy, chmury, drzewa czy liście. Obszerna biblioteka kształtów geometrycznych jest wtedy niezbędna. Geometria fraktali posługuje się formami, za pomocą których można przedstawić chmury, mchy, pióra, liście a nawet twarze. Można też, drogą eksperymentów, utworzyć wiele nowych form fraktalowych. Teraz należałoby założyć bibliotekę fraktali na potrzeby kompresji. Taka biblioteka byłaby jednak zbyt obszerna, w związku z czym, w pamięci zewnętrznej komputera przechowuje się jedynie zbiór liczb – tzw. Iterated Function Set, na podstawie którego fraktale te można szybko wygenerować. Pewna metoda matematyczna, definiowana jako zasada kolażu, umożliwia odnalezienie, dla danego obrazu, najbardziej zbliżonego do niego fraktala. Zapis obrazu jest wtedy określeniem typu przybliżającego go fraktala oraz kilku niezbędnych parametrów. Kompresja polega więc przede wszystkim na odszukaniu wzorów fraktali, które możliwie dokładnie przybliżają fragmenty ekranu. Przy odtwarzaniu obrazu, programy do dekompresji wymagają, w porównaniu z czasem niezbędnym do kompresji, nikłej ilości czasu. Za pomocą odpowiedniego sprzętu, pojedynczy obraz może zostać skompresowany w czasie od 4 do 120 sekund. Kompletacja obrazu jest zaś szybsza niż kompletacja obrazu nieskompresowanego. Jest rzeczą naturalną, że dokładność reprodukcji zależy od tego, w jakim stopniu możliwe jest przybliżenie obrazu wejściowego za pomocą fraktali. W korzystnych przypadkach udaje się uzyskać bardzo efektowne współczynniki kompresji. Obraz o rozdzielczości 640 na 400 pikseli i 24-bitowej palecie barw, zajmujący w formie nieskompresowanej 768 kilobajtów, udało się w ten sposób zredukować do 10 kilobajtów. Na dyskietce 1.2 Mb, na której mieścił się uprzednio tylko 1 obraz, można było, po kompresji, zapisać nawet 120. Istotną zaletą transformacji fraktalowej jest możliwość powiększania obrazu.

No Comments »

Komputerowe przetwarzanie obrazu video

April 9th, 2013

Oczekuje się, że cyfrowa obróbka obrazu video, środkami wykorzystywanymi do tej pory jedynie w zastosowaniach profesjonalnych, stanie się w następnych latach możliwa również dla półprofesjonalistów oraz ambitnych amatorów. Dla tych celów będzie można wykorzystywać odpowiednio wyposażone komputery klasy PC. Najprawdopodobniej, w początkowej fazie rozwoju, stosować się będzie karty nakładkowe miksujące różne sygnały video ze sobą lub z grafiką komputerową i umożliwiające przesłanie, poprzez odpowiednie wyjście video, zmiksowanego sygnału do magnetowidu, gdzie zostanie on zarejestrowany. Prostszym rozwiązaniem są karty sterujące jedynie wykonywaniem „cięć” w nagraniach video – poprzez wejścia do zdalnego sterowania w odpowiednich magnetowidach; pracują one przy tym najczęściej w oparciu o kod czasowy. Ponadto na rynku dostępne są również magnetowidy z interfejsami szeregowymi, umożliwiającymi ich wykorzystanie, zarówno jako sprzętu nagrywającego w programach multimedialnych, jak również – jako urządzeń do montażu nagrań. Wraz z przyjęciem standardów MPEG-1 i MPEG-2, całkowicie cyfrowe video wkroczy w obszar profesjonalnej obróbki komputerowej oraz na rynek konsumencki, otwierając tym samym o wiele większe możliwości na przyszłość. Początkowo jakość obrazu video, dygitalizowanego w czasie rzeczywistym w oparciu o standard MPEG, z pewnością nie będzie zachwycająca. W ciągu następnych lat problem ten znajdzie niewątpliwie rozwiązanie, tak więc montaż i przetwarzanie obrazu video na komputerach klasy PC, stanie się powszechne również w sektorze profesjonalnym. To samo dotyczy efektów specjalnych. Z pewnością nadal będą istnieć sekwencje video, do obróbki których konieczny będzie drogi sprzęt studyjny, jednak część prac wykonywanych dzisiaj na tym sprzęcie będzie mogła być, w niedalekiej przyszłości, wykonywana na komputerach klasy PC. W jakim kierunku może prowadzić rozwój w tej dziedzinie – pokazuje pilotowa wersja systemu dla jednej z francuskich stacji telewizyjnych wersalskiej firmy „In Motion”. Firma ta skonstruowała, na bazie DVI, system administrowania zakodowanymi cyfrowo sekwencjami video. W ramach tego systemu można zaplanować, na komputerze klasy PC, przebieg audycji przedstawiającej aktualne wiadomości.

No Comments »

PC i video

April 9th, 2013

Bardzo użyteczne programy i rozszerzenia sprzętowe, umożliwiające obróbkę obrazu video, oraz obrazu komputerowego, animację grafiki, retuszowanie obrazu, itp. – istnieją również dla komputerów Macintosh i PC. W połączeniu z odpowiednim sprzętem mogą one oddać spore usługi amatorom video, mogą być również z dobrym skutkiem wykorzystane w zakresie zastosowań profesjonalnych. Również technologia DVI wspomaga realizację licznych efektów trikowych. Głównie w przypadku obrazów stacjonarnych umożliwia ona podział obrazu, odbicia lustrzane i projekcje obrazów na różne obiekty. Jeśli planuje się realizację profesjonalnych animacji na komputerze klasy PC, konieczne jest zastosowanie tzw. karty buforowania obrazu. Animacja powstaje poprzez wytworzenie pojedynczych obrazów wysokiej rozdzielczości i następnie przekazanie ich, klatka po klatce, na profesjonalny magnetowid przeznaczony do zapisu obrazów pojedynczych. Tego typu rozszerzenie dla komputera klasy PC, obejmujące kartę buforowania obrazu i blok zapisu obrazów pojedynczych, jest wprawdzie dość drogie. Najlepszym rozwiązaniem jest jego wykorzystanie w połączeniu ze sprzętem studyjnym. Niemniej rozszerzenia te wskazują, że komputery klasy PC są na najlepszej drodze do tego, by stać się szeroko stosowanym, profesjonalnym narzędziem do obróbki nagrań video. Rozwój w tym kierunku powinien się w najbliższej przyszłości nasilić. Podobnie radykalne zmiany (jak te spowodowane w latach 80-tych przez wprowadzenie komputerów klasy PC do biur, redakcji, studiów reklamowych i wydawnictw) mogą wystąpić w latach 90-tych w studiach audio i video na skutek wprowadzenia osiągnięć technologii multimediów. Postęp w dziedzinie wytwarzania dysków stałych o dużej pojemności, pamięci optycznych i chipów – stwarza z jednej strony możliwość zapanowania nad typowymi dla zastosowań multimedialnych ogromnymi ilościami danych, z drugiej zaś – powoduje rozwój metod kompresji i sprzętu wspomagającego do jej przeprowadzania w czasie rzeczywistym. Wprowadzony przez ISO standard MPEG, dotyczący obrazów ruchomych , z pewnością wiele w tym zakresie zmieni. Jednakże jakość zapewniana przez standard MPEG-1 jest dla zastosowań studyjnych niewystarczająca.

No Comments »

Rozróżnianie barw

March 9th, 2013

Oko ludzkie może rozróżniać barwy od około 5000 do 10000 odcieni przy obrazie nieruchomym, a przy obrazach czarno-białych około 250 stopni szarości. Dzięki pręcikom w oku wzrok ludzki rozróżnia czarno-białe kontury obrazu, dzięki czopkom zaś rozpoznaje barwy. Liczba pręcików w oku jest około dwudziestokrotnie większa niż liczba czopków. Odpowiednio większa jest też rozdzielczość oka dla obrazów czarno-białych i w ich przypadku jesteśmy w stanie dostrzegać o wiele bardziej szczegółowe detale. Czopki reagują silniej na światło z zakresu barw żółto-zielonych niż na światło niebiesko-zielone, które jest z kolei lepiej postrzegane przez pręciki. Tyle tylko, że pręciki rozpoznają te niebiesko-zielone obrazy jako obrazy czarno-białe. Poszczególne barwy postrzegane są z różną intensywnością światła. Przy jednakowym nasyceniu barwy zielono-żółte będą odbierane jako jaśniejsze od barw z czerwono-niebieskiego fragmentu spektrum. Czopki i pręciki porozmieszczane są na siatkówce oka bardzo nierównomiernie. Największe zagęszczenie czopków występuje w okolicach źrenicy, w rejonie tak zwanej żółtej plamki, która jest rejonem najlepszego widzenia i największej rozdzielczości. Centrum obrazu jest dzięki temu dużo lepiej postrzegane niż jego obrzeża. W okolicach żółtej plamki zagęszczenie komórek wzrokowych sięga 166.000 na milimetr kwadratowy. Dzięki temu oko ludzkie jest w stanie rozróżnić dwa punkty leżące w odległości kątowej 50 sekund. Impulsy świetlne działają na komórki nerwowe jeszcze przez kilka ułamków sekundy po ustąpieniu faktycznego zjawiska, przez co przy następujących szybko po sobie obrazach, obserwowanych w odpowiedniej kolejności, uzyskujemy wrażenie obrazu ruchomego. Przy szybko następującej po sobie sekwencji obrazów oko ludzkie jest dużo bardziej tolerancyjne dla mniejszych rozdzielczości niż w przypadku obrazów nieruchomych. W technikach kompresji obowiązuje przede wszystkim zasada mówiąca, że zlikwidowanie redundantnej informacji jest sprawą zasadniczą. Przy wartościowaniu informacji uwzględnia się też fizjologiczne aspekty postrzegania. Rozdzielczość zakresu barw może być niższa niż rozdzielczość zakresu jaskrawości. Wartości kolorów mogą być traktowane nierównomiernie. W centrum ekranu nieścisłości w odtwarzanym obrazie będą się bardziej rzucały w oczy niż na jego obrzeżach. W związku z tym zmniejszona jakość odtworzenia będzie mniej zauważalna na peryferiach ekranu, niż w jego centrum.

No Comments »

Systemy nieliniowe

March 9th, 2013

Tego typu systemy elektronicznego montażu nagrań video określane są mianem systemów nieliniowych – w przeciwieństwie do systemów liniowych, rejestrujących na taśmie kolejno – jedną sekwencję po drugiej. Pierwsze systemy nieliniowe konstruowano jeszcze na bazie przewijaków taśmy magnetycznej. Komputerowy system Montage Picture Processor, wprowadzony na rynek w roku 1983, mógł zarządzać siedemnastoma przewijakami, w rezultacie stwarzał użytkownikowi wrażenie swobodnego dostępu do wybranych sekwencji video. System ten wykorzystywany jest jeszcze do dziś w wielu miejscach. Podobne rozwiązania oferowały również inne firmy. Potem ukazały się na rynku systemy nieliniowe, pracujące na bazie dysków laserowych. Jednym z pierwszych by EditDroit, wprowadzony na rynek przez firmę Lucas-Film w 1984 r. Przestawienie się na dyski obrazowe jest jednak rozwiązaniem bardzo kosztownym. Zainteresowanie dyskami obrazowymi, jako medium do rejestracji nagrań video w systemach nieliniowych, ostatnimi laty bardzo wzrosło. Zapewniają one bardzo dobrą jakość obrazu ruchomego, ich podstawową wadą jest jednak bardzo wysoka cena, w granicach od 100.000 do 200.000 dolarów USA za jeden system. Pierwsze nieliniowe systemy współpracujące z video cyfrowym zrealizowano w latach 1988/89, na bazie komputerów klasy PC i Macintosh, ale jeszcze z obrazami wielkości 1/4 ekranu, ewentualnie z ograniczonym współczynnikiem powtarzalności obrazu. Jako nośnik pamięci służył początkowo dysk twardy, wkrótce udostępniono jednak systemy z napędami pamięci optycznej i dyskami wymiennymi. Po wejściu w życie zalecenia JPEG, odnośnie kompresji obrazu pojawiły się na rynku pierwsze systemy oferujące FMFSV. Oferowano również odpowiedni system do montażu elektronicznego na bazie płyty DVI-Video-Compressionboard firmy Intel. Jakość video cyfrowego nie może się jednak równać z video zapisanym na taśmie magnetycznej. Korporacja Editing Machines Corporation oferuje bardzo znany system nieliniowy EMC2, działający w oparciu o układ scalony LSI i realizujący kompresję w standardzie JPEG. Metoda kompresji JPEG oferuje wprawdzie dobre efekty w zakresie kompresji obrazów ruchomych, również przy prezentacji pełnoekranowej.

No Comments »

IPhone i zdjęcia – szczegóły

March 6th, 2013

Regulacji zostaje poddany konkretny fragment kadru który wskażemy. Większość operacji wykonujemy za pomocą dotykowego panelu sterowania. Warto zaznaczyć że opcję ustawiania ostrości możemy stosować dla przedmiotów które znajdują się nie bliżej jak 100mmm od obiektywu. A aparacie znajduje się jeszcze jedna przydatna żecz – GPS. Dlatego jeśli zrobimy zdjęcie to w meta danych każdego z nich zostaje zapisana długość i szerokość geograficzna miejsca w którym je zrobiliśmy. IPhone posiada też spory zbiór wartościowego oprogramowania dzięki czemu warto zainwestować w ten sprzęt. Liczba dostępnych programów które możemy sobie ściągnąć na nasz aparat to ponad sto tysięcy. Liczba ta rośnie z każdym dniem. Jednym z ciekawszych oferowanych programów jest Stroboc, przeznaczony jest on dla bardziej zaawansowanych fotografów. Dzięki tej aplikacji mamy możliwość zaplanować oświetlenie studyjne, pozwoli to nam na oszczędzenie czasu przy nowych sesjach fotograficznych. Inną aplikacją jest PhotoCalc dzięki niej obliczymy zakres głębi ostrości i inne podobne parametry. Warto tez dodać że do naszego IPhona możemy nabyć dodatkowe obiektywy.

No Comments »

Camtasia6 – 2

March 5th, 2013

Aby tego dokonać wybieramy Record the Screen. Wtedy zobaczmy panel zarządzania a cała aplikacja się zminimalizuje. Korzystając z dostępnych opcji możemy wybrać obszar ekranu z którego chcemy nagrywać, możemy też a właściwe musimy jeśli chcemy go używać skonfigurować odpowiednio mikrofon. Jeśli używaliśmy wcześniejszej wersji programu to zobaczymy że ten posiada lepsze menu które jest przejrzyste i łatwo się w nim zorientować. Całość posiada czarny estetyczny design. Gdy już wszystko ustawimy możemy przejść do najważniejszego punktu programu czyli do nagrywania. W poprzedniej wersji programu nagrywanie następowało niemal natychmiast, natomiast w tej wersji następuje odliczanie które zapobiegnie ucięciu pierwszych sekund naszego filmu. Gdy tylko skończymy nagrywać nasz film to od razu możemy przejść do jego edycji. Musimy na samym początku określić format i platformę na jakiej będzie film oglądany. Jest tu sporo opcji więc chyba każdy użytkownik znajdzie coś dla siebie. Jak już wybierzemy interesujący nas format to powinien pokazać się nam Autofocus. Jest to jedna z ciekawszych opcji dostępnych w programie. Program sprawdza i jeśli skupimy się na jakiejś określonej części ekranu a reszty nie używamy to on automatycznie robi zbliżenie do tej części.

No Comments »